مبارکشاه لُرستانی ملقب به شاه خوشین  لُرستانی  عارف اهل حقی بود که در سال 406 هجری متولد شد و عاقبت سال 467 در رودخانه گاماساب پس از آب‌تني در آب ناپيدا مي‌شود.  باباطاهر عریان عارف و شاعر دوبیتی سرای معروف که او نیز لُر و لُرستانی است از جمله یاران هم عقیده و همراز شاه خوشین لرستانی  بوده است. شاه خوشین لُرستانی فرزند جلاله خانم و نوه میرزا امان الله لرستانی بود. در وصف کمالات این عارف لُرتبار در دانش نامه نام آوران یارسان آمده است:

"..... او عاشقی است جانباز ، عارفی است خانه برانداز ، فرزانه ای است محبوب و دیوانه ای است مجذوب ، مستی است چالاک و رندی است بی باک ."

در مجموعه رسائل اهل حق آمده است که از مادری بکر بنام جلاله متولد و در لرستان نشو و نما یافته و بر طریقه طریقت قدم زده و جمعی از ارباب حال و اصحاب کمال را دیده و سپس علماء و حکما به خدمت او رسیده و از دانش او گلها چیده و بالاخره سرانجام در آب رود گاماسب فرو رفته و در همان جا هم خفته است ، در یادداشتهای کاکا ردایی آمده است شاه خوشین در هنگام کودکی در لُرستان بزرگ شده و سپس به همدان رفته به تحصیل علوم پرداخته و در جوانی جامه علوم آمده و مُدرس مدرسین گشته پس از آن به زادگاهش بازگشته و در 32 سالگی خود را مظهر الوهیت خوانده است و در 61 سالگی روزی با یارانش در رودخانه گاماسب به شنا کردن می پردازد و در آب فرو می رود و روان پاک و مطهرش به جهان جاودانی پرواز می کند. "